به قلم خبرنگارشوش نیوز فائقه شیرک
مسئولین شهرستان شوش ؛ چند قدمی دیگر نمونده تا هفدهم مرداد ماه و روز تجلیل از خبرنگاران فرا برسد انتظار داریم تا بعد از این همه سال تجربه اندوزی در خصوص برگزاری مراسمات هر سال کیفیت ها بیشتر دیده شود ولی احساس می کنیم به جایی رسیده ایم که حرمت خبرنگاران زیر سئوال می رود.
روز خبرنگار روزی است که در طی یک سال تلاش بی وقفه خبرنگاران با مدیریت روزی بیادماندنی و سرشار از عشق وشادی بسازید بیایید با نگاهی زیباتر به درد دل خبرنگار گوش کنید نه اینکه چالشها و نقدها را بیان کنید.مسئولین شهرستان شوشما لوح تقدیر یا صدقه نمی خواهیم لطفا حمایت کنید .سختی غیر از این است که یک خبرنگار نه دستش، بلکه فقط دلش باشد که به این کار بند شده؟ کسی چه می داند خبرنگاری که از تمام داروندار دنیا، نه میز شیک و پیک، نه دفتر و دستک آنچنانی، بلکه فقط یک رایانه دارد و چند کاغذ کاهی و یک خودکار، وقتی صبح تا غروب دغدغه اش نان و گوشت و ارز و دلار و نفت و تحریم و تودیع و معارفه و انتخابات و خودکشی و قتل و ... هزاران هزار رویدادی است که بخشی از جامعه او را درگیر خود کرده، شب که سر بر بالش می گذارد، چقدر آرزو می کند که ای کاش بعد از این همه دویدن، حالا حداقل برای خودش یک چهاردیواری داشت، دستمزد ماهانه اش ثابت بود نه حق التحریر، قرار نبود دیگر برای قرض کردن پول اجاره خانه و قسط وام و هزینه تحصیلش، مدام جلوی دوستان و خانواده اش ابراز شرمندگی۰ کند؟ کسی می داند چندین نفر از خبرنگارانی که بیست و چهارساعته، شش دانگ حواسشان هست تا جایی کسی حق ناحق نکند، کسی راهی را برایشان نساخته که بتوانند همین چندرغاز دستمزدشان را هم از مدیر فلان نشریه ای که برایش جان کنده، بگیرند؟
گفتنی ها فراوان است.. اما....
با وجود همه این مشکلات و مسائل هیچ خبرنگاری در هیچ نقطه ای از میهن همیشه سرافراز ایران نیست که زیر بار مشکلات کمر خم کند . خبرنگاران ایرانی زانو نمی زنند حتی اگر سقف آسمان کوتاهتر از قدشان باشد . خبرنگاران چه تجلیل بشوند چه کم توجهی ببینند.قلم خورا در راه آرمان های انقلاب و نظام بر زمین نمی گذرانند .ایران تا ابد سرفراز و خلیج فارس همیشه فارس.....